تابلو فرش جشن سده

محصول زیبا و منحصر به فردی را که مشاهده می کنید تابلو فرش جشن سده (sadeh carpet panel)نام دارد. این اثر زیبا حاصل تلفیق دو بعد هنر یعنی هنر فرش و نگارگری است . شما عزیزان می توانید تابلو فرش جشن سده را با قیمتی بسیار مناسب خریداری کنید و با آن محل زندگی و کار خود را زینت دهید .

مشخصات اثر هنری

نقاشی جشن سده اثر سلطان محمد می باشد که آن را درسال 1520 خلق کرده است . او از هنرمندان ایرانی بود و در خلق آثار خود از سبک هنری مینیاتوریست (مکتب تبریز دوم) استفاده می کرد .

سبک جشن سده

منیاتور دوره دوم مکتب تبریز

محل نگهداری جشن سده

این نقاشی زیبا هم اکنون در موزه متروپولیتن شهر نیویورک واقع در کشور ایالات متحده آمریکا نگهداری می شود .

ابعاد اصلی خود اثر

سلطان محمد این اثر نفیس را در ابعاد اصلی (22.5× 34.5) سانتی متر خلق کرده است .

مواد به کار رفته جشن سده

گواش، جوهر و طلا روی کاغذ

توضیحات بیشتر

این نقاشی زیبا به همراه اشعار داخل آن برگه ای از شاهنامه طهماسبی است که به دستور شاه‌ طهماسب صفوی و با هنرمندی هنرمندانی چون سلطان محمد به وجود آمده است .

عنوان نقاشی جشن سده است . یک آیین و مراسم بین ایرانیان مخصوصاٌ زردشتیان است که در دهم بهمن ماه اهالی روستا و یا شهر هیزم ها و چوب های را فراهم می کنند تا آشتی بزرگ را به وجود آوردند .

در این جشن چون همه مردم در جمع آوری چوب و هیزم مشارکت می کنند یک فرهنگ همکاری را بین آن ها به یاد می آورد .

اشعار کتاب شاهنامه فردوسی ریشه جشن سده  را به اختراع و کشف آتش توسط هوشنگ نسبت می دهد  . هوشنگ که جزء نخستین پادشاهان ایران زمین کهن بوده روزی در کوهستان ماری سیاه با چشمان سرخ را می بیند و به سوی او سنگی پرتاب می کند سنگ او به صخره ای برخورد کرده و جرقه ای از آتش به وجود می آید . از این رو هوشنگ به عنوان کاشف آتش در اساطیر ایران شناخته می شود .

در این نقاشی می توانید هوشنگ را به عنوان پادشاه که در جایگاه ویژه یعنی آن قسمت بالا و در وسط نشسته است را مشاهده کنید . آتشی زیبا در وسط جشن کشیده شده است و نزدیکان شاه در اطراف آتش در حال نوشیدن و خوردن میوه هستند .

اشعار موجود در نقاشی جشن سده

بیت بالا

کز آباد کردن جهان شاد کرد . جهانی به نیکی ازو یاد کرد

بیت های پایین

بدان ایزدی جاه و فر کیان . ز نخچیر گور و گوزن ژیان .

جدا کرد گاو و خر و گوسفند . به ورز آورید آنچه بد سودمند .

وزیشان بورزید و زیشان چرید . همی خویشتن را تاج پرورید .

ز پویندگان هر چه مویش نکوست . بکشت و به سرشان برآهیخت پوست .

چو سنجاب و قاقم ز روباه نرم  . چهارم سمورست کش موی گرم .

برین گونه از چرم پویندگان . بپوشید بالای گویندگان  .

ببخشید و گسترد و خورد و سپرد . برفت و به جز نام نیکی نبرد .

بسی رنج برد اندران روزگار . به افسون و اندیشهٔ بی‌شمار .

بکشت از برش بختی سالی چهل . پر از هوش و مغز و پر داد و دل

چو پیش آمدش روزگار بهی . ازو مردری ماند تخت مهی